Bordercrossing - part 2

Nou! Dat viel mee! Vanaf Hat Yai een minivan naar Padang Besar, de grensovergang van Thailand - Maleisië. Daar stond een scootermannetje te wachten: 'Hellooo whè yoo go? I bring you Malaysia and back Thailan. Bing yoo to miniwan. Hunded Baht!'

Aangezien ik niet erg veel zin had om te lopen met een tas en ook nog eens in die hitte, dacht ik: 'Kan het mij die €3,- schelen.' Ik moest naar raampje 1, zei 'sawaddee kha' tegen de immigration officer en hij zei: 'Pai nai?' (Waar ga je heen?). Ik zei: 'Pai Malaysia and then come back. I can come back today, right?'

Hij lachte: 'Haha, you say 'pai', yes you can come back today. Only you. Special for you.'

Zie je wel? Immigration officers zijn echt niet altijd chagrijnig. Hij was stiekem ook wel een beetje charmant. Of mag ik dat niet zeggen? Hihi.

De scooterkerel, zijn naam is Boy, vroeg of ik nog tax-free wilde shoppen, nope, no cigarettes, no alcohol, ik wil snel weer terug naar huis. We reden naar de grens van Maleisië. Mooie welkomsstempel, twee minuten later een mooie afscheidsstempel en 10 minuten later een mooie Thaise welkomsstempel. Boy bracht me naar het dorp - wat bést wel ver was als je dat zou moeten lopen, evenals de grensovergang - en ik kon meteen een minivan in voor €1,50.

Nu ben ik weer op weg terug naar Hat Yai, daar zoek ik straks een bus en kan ik lekker 5 uur op mijn reet zonder vet zitten. Ik ga eerst maar eens oortjes scoren, want die k*tkoters van net, dat wil ik niet weer meemaken. Ik heb zelfs een tampon uit elkaar getrokken om dat geschreeuw en gejank van ze in mijn oren te dempen, maar dat mocht helaas niet baten.