Bij de 'immigration' gaat het een beetje sloom. Er ligt vloerbedekking en het stinkt er. Over dat stukje vloer ligt plastic op verschillende plaatsen verspreid. De paspoortcontrole ging best wel sloom. In eerste instantie was ik een beeje ongedulig maar toen besefte ik: 'Oh ja, dit is Thailand. Sabaai sabaai, lekker op het gemakje, en de nodige troep eromheen.' Na een stempel en helemaal geen vraag over wat ik hier ga doen loop ik naar de bagage claim. Er lagen al bijna geen tassen meer. Ik keek om me heen om te kijken en ik vond een karretje om mijn zware handbaggage op te leggen, het wieltje kon niet draaien, zat vol met haren. Ander karretje gepakt, kon ik ook niet echt mee sturen. Na een kwartier wachten was iedereen al weg en toen ben ik maar naar iemand toegegaan. De baggage zou pas met een ander vliegtuig 's middags komen. Ik hoefde trouwens helemaal niks meer bij de security check te doen, kon gewoon doorlopen. Daar stond Nong, de kleine aap, waar ik een dikke knuffel van kreeg. Bijna vergeten dat we net zo lang zijn. Klein. Bedoel ik. Hij regelde even met een mevrouw dat mijn baggage gratis bij hem afgeleverd zou worden en daarna stapten we in de auto. Natuurlijk stapte ik bijna rechts in, het gaat zo automatisch. Ook toen we de normale weg opreden moesten mijn hersenen echt even switchen, want hier word links gereden.
Bij Nong thuis zaten zijn oma, broer, het dochtertje van zijn broer Muay (2,5) en twee buren er stilletjes bij. Ik wist niet zo goed wat ik moest zeggen en werd zelfs een beetje verlegen, maar dat was omdat zij dat ook waren. De stroopwafels vonden ze lekker, maar wel erg zoet. Tegenover hun huis (wat ik vanaf nu 'mijn/ons huis' ga noemen is een straattentje en daar zijn Nong en ik even wat gaan eten. Rijst met wat groenten, kip, pepers en lever. Ik zat eigenlijk starend en half dromend mijn eten weg te werken en had opeens ook niks meer te vertellen. Ik was gewoon kapot na twee nachten niet slapen en 15 uur reizen.
In de huiskamer voor de tv liggen matrassen en ben daar na het eten even op gaan liggen. Muay was eerst heel erg verlegen maar kwam daarna balletjes en andere dingen gooien en rennen en gillen en hardop lachen dat ze deed!
Ik kon niet echt slapen daar voor de tv dus toen ben ik even op mijn eigen bedje gaan liggen. 's Middags moest Nong voor zijn werk even bij een resort langs om foto's te maken en ging ik even mee. Nueng, Nong's beste vriendin, wilde me ook heel graag nog even zien en ik kreeg een dikke knuffel van haar. Lekker op 'the motorbikle' zoals ik per ongeluk zei reden we lekker door Aoluk heen. Aoluk is toch wel groter dan ik dacht en er is eigenlijk nog wel heel veel te beleven. Nong en ik hebben samen nog even een Thai milk tea op en hij heeft me ook het land laten zien wat zij baas heeft gekocht, waar we misschien wel een bamboehuisje zouden kunnen krijgen. Onderweg zagen we een doodgereden slang. 'Snake number one' en een minuut later een andere. 'Snake number two' zeiden we allbei in koor. Het was een cobra trouwens.
's Avonds gingen we naar Krabi, Nong moest daar optreden, hij ging op de motorbikle en ik ging met zijn baas mee in de auto, de hele auto zat volgepropt en bij mij zat Bo (7 jaar) op schoot. Eenmaal in Krabi liep ik met Bo en Bam hand in hand. Na het optreden zijn Nong en ik nog even naar een rasta bar geweest en hebben we gepoold.
Vrijdagavond zijn we naar het strandfestival gegaan en daar waren Bo en Bam ook weer, ik kreeg een dikke knuffel van ze. Ze slaan zichzelf elke keer voor hun hoofd als ik ze niet begrijp wanneer ze Thais tegen me praten. Best wel frustrerend hoor. Nong moest weer optreden en ik heb soms even gekeken en heb een heel stuk over het strand door het water gelopen in mijn eentje. Ik had ook al een hele groep Thaise jongens achter me aanzitten... Ik was blij dat Zac, ook een Engels leraar en een van Nongs beste vrienden, me opeens zag en me kwam 'redden'.
Eergisteren werd ik pas laat wakker en hebben we op het strand gegeten en zijn we ook even gaan zwemmen. 's Avonds waren Nueng, Dan en Zac ook op het festival en het was erg gezellig! Gisteren was het de laatste dag van het festival, ben ik 's middags nog even lekker in de zee gedoken en op een houten boot geklommen met Zac. 's Avonds hadden andere vrienden een biertoren besteld en toen we weggingen van die tafel werd ik voorgesteld aan een meisje. Ik ben er uiteindelijk maar spontaan bij gaan zitten en het was wel fijn om even met wat meiden van mijn eigen leeftijd te babbelen. Toen ik weer bij de band ging kijken kwam ik Bo en Bam weer tegen en die pakten me allebei bij de hand, zulke lieve kids. Daar liep ik dan met twee Thaise kiddo's aan mijn hand.
Voor jullie ziet het er allemaal geweldig uit, en eigenlijk is het ook wel zo, ik merk alleen dat ik echt nog even moet wennen aan alles wat ik alweer 'vergeten' was. Toen ik voor het eerst in het nieuwe huis kwam vroeg ik mezelf echt af wat ik mezelf had aangedaan. Ook met de wc en de douche, maar na twee dagen hurk-wc's vind ik het bijna vervelend een normale wc te gebruiken! Het is natuurlijk ook niet meer tijdelijk hier, dit is gewoon mijn leven nu, dat is best wel raar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten