''Ander plekkie zoeken hè?''

Als klein meisje ging ik met mijn ouders mee op vakantie. Vaak vier weken met ''de oude bus'', een blauw camperbusje. We tourden overal naartoe zonder iets te plannen, gewoon lekker op de bonnefooi.  Normaal bleven we zo'n 2 tot 3 dagen op dezelfde plek staan en dan gingen we weer verder. Naar wat ik moet geloven was ik 3 jaar oud. We stonden al wat langer dan 3 dagen ergens met ''de oude bus'', ik vond het maar gek en zei tegen papa: ''Papa, ander plekkie zoeken hè?''

Dit verhaal vertelde mijn vader toen ik in 2013 vanuit Cambodja weer terugkwam in Bangkok en de dag erna meteen weer een vliegtuig pakte naar Krabi. Pap was trots op me dat ik zo makkelijk naar andere plekken toe ga en me zo gemakkelijk kan aanpassen, trots dat ik op avontuur ga. En ik ben trots dat mijn lieve papa mij dit mooie verhaaltje heeft verteld. Nu heb ik er namelijk een motto bij: ''Ander plekkie zoeken hè?''. Het zat er dus al vroeg in!


2 opmerkingen:

  1. Je bent écht nog niets veranderd...
    Zowel op uiterlijk, als op innerlijk vlak..

    Hoewel ik dat laatste slechts beoordeel aan de hand van dit lesje 'Merel-geschiedenis'...

    Goed, dat je ouders je 'roots met pootjes' hebben gegeven!
    Wees ook trots op hen!

    BeantwoordenVerwijderen