Gekke schooldag

Vanmorgen had ik klas 1. Ik had flashcards gemaakt met een vogel, een kikker, een aap, een slang, een spin en een tijger. Alle kids stonden in een rij achter me en we liepen en zongen: ''Walking in the jungle. Walking in the jungle. We're not afraid! We're not afraid! Stop! Listen! What's that!?'' en ik liet ze de vogel zien. ''We're not afraid!''

''Jumping in the jungle. Jumping in the jungle! We're not afraid! We're not afraid! Stop! Listen! What's that!?'' ik liet de kikker zien. ''We're not afraid!''

Uiteindelijk huppelden en zongen we: ''Skipping in the jungle! Skipping in the jungle! We're not afraid! We're not afraid! Stop! Listen! What's that!?''. ''A TIGER!!!! RUN!!!''

Prachtig hoeveel inbeeldingsvermogen ze hebben! Je zag ze echt acteren dat ze heel erg bang waren. Ook als ik de slang liet zien stuiterden ze van hun stoel ''AAAH!!!'' riepen ze dan geschrokken.

Toen ik op het whiteboard wat blauwe stift had uitgeveegd met mijn vinger hoorde ik een paar kinderen zeggen: ''Teacher, teacher!'' en ze wezen naar mijn gezicht. Een grote blauwe veeg onder mijn neus, en een giechelende klas. 

Toen ik met een groepje achterin de klas bezig was en opkeek, zag ik dat meer dan de helft van de kinderen niet meer in het lokaal was, maar snel kwamen ze weer naar binnen gerend en iedereen kneep hun neus dicht: een walm van een dode rat stroomde het lokaal binnen. 

In de tweede les, bij klas 3, hikte ik (duh!) en een jongetje deed me na. Zijn schouders bewogen omhoog en hij maakte hikgeluidjes. Dat vonden zijn vriendjes erg grappig en opeens zag ik steeds hoofdjes met schouders omhoog komen terwijl ik een hikgeluidje hoorde. Het effect leek een beetje op dat ''sla de mol'' spelletje, dat al die mollen uit een gat komen en je ze snel moet proberen te slaan voordat ze weer verdwijnen. 

Het derde uur had ik klas 5 en na een brainstorm met de klas op het bord zeiden een paar meiden ''Teacher, teacher!'', en wezen naar mijn shirt. De knoop was open. Precies die ene op mijn borst. Ik moest lachen en maakte zelfs nog het knoopje erboven eerst los voordat ik de andere weer dichtknoopte. Ze werden er helemaal verlegen van en ik heb zelfs op het bord nog moeten tekenen om uit te leggen dat ik er gewoon een shirt onder aan had. 

Het vierde uur had ik een andere klas 5. Ik wilde dat iedereen sprak, want dat ging bij deze klas niet helemaal lukken uit zichzelf. De klaslokalen hebben twee deuren en ik stond bij een deur, de studenten in een rij. Bij de deur stonden elke keer twee studenten en moesten aan elkaar vragen: ''What's your hobby?'' en er op antwoorden. Dan ging een student naar de andere deur en die overbleef nam de plaats van de ander in, enzovoorts. Ik had een meisje aangewezen wie goed was in Engels en zij stond dan bij de andere deur om haar klasgenoten te begeleiden. De laaste twee jongens van de rij stonden in de deuropening met de slappe lach elkaar te vragen: ''What's your hobby?'' eentje had zelfs tranen in zijn ogen van het lachen. Ik vind het zo grappig als jongens de slappe lach hebben, daar is niks mannelijks meer aan. Ik nam ze voor de klas, want we hadden nog maar vijf minuten te gaan en ik lied ze zeggen wat ze hadden geleerd deze les en andere lessen. Ze vielen soms op de grond van het lachen, en het mooie was, ze stoken de halve klas aan en toen het tijd was kregen ze een applaus.