Zaterdagmiddag vertrokken we, tegen elkaar aangepropt, met de pickup naar Koh Lanta. Nong moest daar drie avonden optreden. Zac en ik hebben gedanst toen ze aan het spelen waren en er kwamen steeds meer mensen bij. De bandleden hadden allemaal gebatikte kleding aan en omdat ik er ook een soort van bij hoor, had ik Nong zijn gekleurde shirt aangetrokken. Bij een andere band op het grotere podium stond iedereen van een afstand te kijken, Zac en ik gingen helemaal vooraan staan en verbazingwekkend hebben we nog heel veel mensen aan het dansen gemaakt. 'You're the pioneers!' zei nog iemand. Ik maakte kennis met een meid uit Duitsland, ze heette Milow, toen ik me voorstelde en 'Merel' zei, kreeg ik een high-five: 'MerelMilow, sounds as the perfect cocktail!' Er was ook nog een vuurshow, was super mooi om te zien, maar er ging wel iets fout, de bal vloog ineens door de lucht 100 meter verder.
Nong kwam aan het einde van het optreden naar me toe en zei dat ik straks achter het podium moest komen. Daar hadden de boys, aan de zee (bijna bóven de zee) een pickup geparkeerd en er platen hout en een zeiltje in gelegd. Het enige 'comfort' was het geluid van de golvende zee. Onze tassen gebruikten we als kussen, en daar lag ik dan, met drie jongens in de achterbak. De maan was groot en fel, en gaf super veel licht.
's Morgens werden we vroeg wakker van de zon en parkeerden we de pickup ergens anders om weer verder te slapen. Die zondagmiddag zijn Zac, Nong, Bangleh en ik naar een strand gereden ergens anders op het eiland. Nong ging even 'squishen', squid vissen, en Zac en ik namen een duik terwijl Bangleh op een bamboeplateau lag te slapen.
De andere twee avonden en ochtenden waren eigenlijk hetzelfde, wakker worden met een verstijft lichaam in de pickup. Bijna stinkend, want ik kon pas na de tweede nacht (dus de derde dag) mezelf wassen met shampoo. 
Dinsdag moest alles van het festival opgeruimd worden en zaten we de rest van de middag in de auto. Zac had twee Nederlandse Couchsurfers en daar hebben we 's avonds een drankje mee gedaan. Was erg fijn om mijn eigen taaltje weer eens te spreken!
Woensdag hebben we mijn CV uitgeprint en netjes in doorzichtige mapjes gedaan en zijn daarna naar drie scholen geweest. De eerste school zag er leuk uit, maar toen ik bij de tweede kwam veranderde dat al meteen. De tweede school had mensen die wat Engels praten en een veel relaxtere sfeer, veel opener. De kinderen liepen in blauwe, bijna sport-uniformpjes en zwaaiden en lachten naar me. Qua gesprek heb ik alleen mijn naam hoeven zeggen, want Nong deed eigenlijk het praatje voor me. De derde school was heel erg groot, dus stiekem hoop ik toch op een andere school.
Na het bezoek aan de scholen zijn we ein-de-lijk naar het restaurant in de jungle en aan de rivier gegaan. Ze hebben daar echt de aller beste omeletten! 'Omeiet with pock', omelet met pork dus.. Zac en de Nederlanders aten ook mee en na het eten zijn we weer naar de cavepool gegaan. Deze keer hadden we zaklampen bij en zijn we verder naar binnen gegaan en een stuk omhoog, vanaf daar konden we heel ver kijken over alle palmbomen heen. Op de weg terug lagen heel erg veel bladeren, zoveel dat het gaten opvulden, Nong gleed uit en ik dacht voor een moment echt dat de bladeren hem helemaal hadden opgeslurpt! Weer in de grot liepen we over een paar bamboestokken heen, dat zijn nog overblijfselen van toen daar de film 'The Island' werd opgenomen met Leonardo di Caprio. Op een gegeven moment tijgerden we met zijn vijfen door de vleermuizenpoep heen, en daar hingen de beestjes dan, op hun kop aan de wand en het plafond. Ze schrokken van ons en begonnen te vliegen. Daar lag ik dan, in de bat shit terwijl de vleermuizen letterlijk om mijn oren vlogen. We kropen wat verder en daar hadden ze alweer een nieuw plekje gevonden om te hangen. Zo schattig, die oortjes bewogen steeds. Bij Marlies bleven er zelfs twee haken in haar haar! Daarna was het tijd om de vleermuizenschijt van ons af te halen en namen we een duik in het water in de grot.
Vandaag gingen we naar een kleine school met maar 88 kinderen om ze daar wat te leren over hun eigen cultuur. Toen ik daar aankwam was het meteen al: 'Hello teacher!!! Good morning!!!'
Er werd muziek gemaakt en de kids moesten een Thaise dans oefenen, rongreng heet het geloof ik. Die dans word dus ook steeds gedaan als de band moet optreden, en ik werd dus gedwongen om te oefenen. Dansen is nooit mijn ding geweest, maar ik moest wel.
Gelukkig heb ik vanmiddag geoefend want de band is aan het optreden in Krabi en ik werd door Bo en Bam geforceerd om op het podium te komen om te dansen. Ik wilde echt niet, maar soms moet je loslaten. Dingen doen waar je bang voor bent. Ik heb even meegedanst, maar de volgende keer wil ik écht oefenen voordat ik het weer doe. Vijf minuten later, toen ik even langs de kraampjes liep, zei en Thaise vrouw: 'Ohh!! Dance! Dance!' zo beroemd word je hier dus... Ook de andere zes Thaise mensen achter haar hadden me zien dansen. Mijn moves zullen er niet uitgezien hebben maar ze hadden wel veel respect voor me!
Gisteren heb ik trouwens ook een retourtje Bangkok geboekt en blijf ik van 24 maart tot 1 april bij Noyna! Kan niet wachten haar weer te zien!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten