Merel op de wereld: Het leven is niet altijd feest, maar meestal wel! :)

Afgelopen drie weken is het een mix van druk en rust geweest. Nong had flink wat kampen om te geven, van kids tot bijna-bejaarden. Wel allemaal in het Thais, dus ik heb lui met een zere kaak en hoofdpijn op het web zitten surfen. Ik hoor bij het team, dus ik moest me wel voorstellen aan alle mensen. Niet in het Engels, maar in het Thais! Geen handjes geven, maar een mooie wai (handen op elkaar en een kleine buiging) en ‘’Sawaddee ka, chue Miro na ka.’’ en ook waar ik vandaan kom: ‘’Maa djaak Holland ka.’’. Gelukkig ben ik wel van mijn microfoonvrees af en vinden de Thai het helemaal geweldig als je je in het Thais voorstelt.

Een keer wilden P’too en Nong dat ik een kort gesprekje in het Engels hield met de kinderen. Ik vroeg:’’Who likes red? Who likes green? Who likes yellow?’’ en daarna liep ik naar iemand toe en vroeg: ‘’What’s your favorite colour?’’ en daarna: ‘’What’s your favorite animal?’’ waarop het antwoord ‘’jellyfish’’. Een kwal!? Je favorite dier?! ‘’Where does a jellyfish live?’'

‘’In the sea!’'

‘’What else does there live in the sea?’'

‘’Dolphins!’'

‘’Where are we now?’'

‘’In the jungle!’'

‘’What lives in the jungle?’'

‘’Monkeys!’'

‘’Ok! Stand up, please! What sound does a monkey make?’'

Je snapt natuurlijk wel dat als negentig kinderen een aap nadoen, het apenheul x100 is, toch?

‘’What else lives in the jungle?’'

‘’A snake!’’

Negentig sidderende kinderen: daar gaan je haren wel van overeind staan.

‘’Birds!’'

Negentig piepende, fluitende, schreeuwende, krijsende kinderen: de grootste vogelkooi ooit.

‘’Elephants!’'

Negentig kinderen die proberen een olifant na te doen: is het ooit iemand gelukt?

‘’Ants!’'

Negentig gek bewegende kinderen: dát zijn pas gigantische mieren!

Ik wist van te voren helemaal nog niet wat ik ze ging vragen of waar ik met ze over wilde kletsen, maar ik maakte van de antwoorden die ze gaven gewoon weer een nieuwe vraag. Ik was er stiekem wel een beetje trots op. En het pakte goed uit, ze moesten er hard om lachen en ik ben ook blij dat P’too zag dat het zo goed ging.

We hebben een avondje een buffet gehad met P’too, P’Gift, Graph, Manu, Bo en Bam, en nog een paar anderen, maar die zaten niet bij ons aan tafel. Bo, wat een monster is zij zeg! Ze is 8 of 9 geloof ik, ze bleef maar eten halen en at het allemaal op. Ik stond er echt van te kijken. Aan tafel hadden we het over het plan dat P’too een souvenirshop wil gaan openen, hij heeft heel veel projecten lopen op het moment. Hij wil graag dat ik souvenirs ga ontwerpen, zodat ik straks buiten het lesgeven nog iets anders te doen heb. Een super mooie kans natuurlijk om mijn portfolio uit te breiden en creatief bezig te zijn! We hebben een korte brainstorm gedaan aan tafel en ik kreeg er meteen inspiratie van.

Sinds kort heb ik trouwens een geweldige stylist:

Afgelopen zaterdag had Nong een tour om te geven en ze vroegen mij of ik wat filmpjes en foto’s wilde maken om later te laten zien aan de toekomstige tour guides. Gratis tour voor mij dus! We gingen met de boot naar Koh Hong, een eiland met een lagoon. Aoluk is het dorp waar ik woon, ‘’Ao’’ betekent ‘’baai’’ en ‘’luk’’ betekent ‘’diep'' wat dus letterlijk ‘’diepe baai'' betekent. Doordat Aoluk dus diep in de baai ligt heeft het enorm geluk gehad toen Thailand door het tsunami werd getroffen. Koh hong ligt buiten de baai, vele boten waren in de lagoon of zijn naar de lagoon gegaan toen het tsunami plaatsvond, daar waren waren zij beschermd. Ik probeerde me in te beelden hoe de mensen zich zouden voelen daar in die lagoon. Het geluid, het gevoel, de angst. Misschien wisten sommigen niet eens wat er gebeurden. En ook dat er waarschijnlijk heel veel water uit de lagoon getrokken werd. En als je dan terugkomt op het vaste land… alles kapot, wanhoop. Verschrikkelijk.

Restanten van het tsunami

Met de boot gingen we naar de andere kant van het eiland, daar was een strand met het zachtste

Met de boot gingen we naar de andere kant van het eiland, daar was een strand met het zachtste fijnste zand wat ik ooit heb gevoeld. Het leek wel poedersuiker! We hadden een zak met snorkels mee en ik heb er even gesnorkeld in het kristalheldere water omgeven bij bergen. Ik zag een grijze lange vis met een puntneus en hij was de helft van mijn lengte. Vele vissen met zwart met gele strepen, ze kwamen super dichtbij en waren erg nieuwsgierig. Daarna vond ik een grote groep met vissen. Wauw-ie!!! Adembenemend! - Naja, niet dat ik op dat moment aan het ademen was. - Er waren grote vissen met alle kleuren, ze leken wel een caleidoscoop. Ze hadden twee grote brede tanden en leken net een haas. Ik had een korte broek en een T-shirt meegenomen om in te zwemmen, want ik wilde niet verbranden. Het was een beetje een voetbal outfit en ik voelde me er zo ontzettend oncomfortabel in en ook zo ontzettend gay. Het hadden mooie foto’s kunnen worden, maar ik schaam me er eigenlijk kapot voor. Dus… hier wat voorbeelden. Verboden te lachen!

’s Avonds waren er Canadezen bij Raipreda en werd er weer traditioneel gedanst. Zo leuk dat de kinderen van de vrouwen ook meedoen, zich prachtig aankleden en opmaken. Ik werd ook weer bij mijn hand gepakt om met ze te dansen, maar het is echt niet mijn ding dus ik ben snel weer weggerend.

Zondag ging de tour verder en gingen we met de kano naar de grot met de grottekeningen. Ondanks dat we in Andel geen bergen en grotten hebben, moet ik zeggen dat ik kajakken in mijn eigen kajak op de Maas in Andel veel mooier vind! De rivier was hier omgeven door alleen maar groen, terwijl in Andel er verschillende dingen zijn aan de rand van de rivier.

Na de grot gingen we naar Klang Cave, daar ben ik al drie keer geweest inmiddels. Na Klang Cave gingen we naar het nationaal park en een van de toeristen van de groep was uit zijn broek gescheurd. Super grappig, totdat ik voelde dat er bij mij ook iets niet helemaal in orde was. Ook ik was uit mijn broek gescheurd en niet zo’n beetje ook! De jongen had geluk dat hij er nog shorts onder aan had, maar ik liep daar in mijn string! Gelukkig had Nong een sjaal bij en heb ik die om me heen gebonden. Ik wil niet weten hoe lang ik al zo heb gelopen en wie het allemaal heeft gezien! Hahahaha.