Levensgebeurtenissen

Het leven. Wat gebeurt er toch veel. Ik herinner me goed dat ik twee maanden geleden bij het dorpshuis stond. Het was druk. Heel erg druk. Er werd geloot voor het leger. Als je 21 bent word je hier ouderwets nog het leger in gestuurd. Families stonden te kijken door de ramen. De familie voor me zag er gespannen uit en wanneer zoonlief een zwarte kaart kreeg sprongen de tranen in haar ogen van blijdschap dat haar zoon niet naar het leger hoefde. En ook ik kreeg waterige oogjes. Best wel een emotionele gebeurtenis. Een rode kaart betekent dat je soldaat wordt. Er waren zelfs ladyboys die een rode kaart kregen. Arme meisjes. Zwart of rood, er werd altijd hard gejuicht. Toen Nong en ik daarna op zoek gingen naar wat te eten voelde het dorp vreemd aan, blij, verdrietig, enthousiast, stilte, drukte. Families die afscheid namen van hun zonen, want ze zouden hen een lange tijd niet gaan zien. En na de verhalen die Nong me heeft verteld over het leger, lijkt het me ook zeker geen gemakkelijke periode. Je wordt kapot gemaakt en daarna bouwen ze je weer op. Ik denk wel dat zoiets je voor altijd zal veranderen.

Bij het leven hoort helaas ook de dood. Pas kregen we te horen dat Nong zijn oma was overleden. Niet zijn echte oma, maar wel een vrouw die een oma voor hem was. Een hele week stonden er twee grote tenten op. Was er een enorme ‘’keuken’’ met gigantische pannen om iedereen van eten te voorzien. Er waren honderden mensen die afscheid kwamen nemen en een kaarsje en een wierookstokje opstoken en een wens deden voor de overledene. Elke avond kwamen monniken om een ceremonie te houden en te wensen. Met de handen op elkaar wensten familie met hen mee. Naast de zilverkleurige kist stond een tv en daar zaten mensen tv te kijken. Het is een vorm van afscheid nemen. ’s Avonds draaide er een film op een groot scherm tot 02.00. De eerste nacht hadden de buren een bed voor me waar ik kon slapen. De tweede nacht sliep ik buiten voor een hutje op een rieten matje en werd ’s morgens wakker met een prachtige zonsopkomst, vogelgezang en natuur om me heen. De derde en de vierde nacht sliepen we in de huiskamer op een tegelvloer met nog tien andere mensen. Iedereen maakte er een feest van, maar had natuurlijk ook verdriet. Op de dag dat de begrafenis was en de kist op een truck werd gezet keerde de hele sfeer om. Het was een definitief afscheid. Kinderen huilden en volwassenen huilden. Met de stoet reden we achter de truck aan en op de verharde weg werden muntjes op straat gegooid. Bij de tempel was een meisje zo hard aan het huilen, ze had alleen een vader en haar oma was als een moeder voor haar. Ik hield haar vast, want haar vader deed dat niet. Toen ze weer een beetje bijgekomen was pakten vijf kinderen me bij de hand en sleepten me mee naar een grotje achter de tempel. Er waren vleermuizen en de kinderen hielden mijn hand stevig vast. Toen we terugkwamen en de familie klaar was met wensen werd de kist naar de plek gebracht om het lichaam te cremeren. De kist werd opengemaakt en iedereen keek er even in, er werden gedroogde bloemen uitgedeeld om in de kist te leggen en het meisje wie aan mijn zijde was hield zich groot, ze was zelfs nieuwsgierig en kon er eigenlijk heel goed mee omgaan, ze wilde zelfs drie keer in de kist kijken en het lichaam aanraken. Nadat we de bloemetjes in de kist hadden gelegd werden er zakdoekjes uitgedeeld in de vorm van een waaiertje en toen een nichtje van Nong hard begon te huilen heb ik haar vastgehouden en getroost. Snikkend en met grote tranen. Toen de kist door de monniken in de oven werd gedragen en de deur werd dichtgedaan werden er snoepjes en papieren bloemetjes gegooid, iedereen rende en reikte naar de vloer om het op te pakken. Er werd luid vuurwerk afgestoken, want daar hield oma van. Daarna werd er op de grond nog een keer gewenst met zijn allen, door de knieën gezakt. 

We moeten niet vergeten het leven te blijven vieren, en zeker niet op een verjaardag. Daarom was het de 14e feest: Nong was jarig. Ik heb hem blij gemaakt met twee posters van Liverpool, een grote verjaardagskaart, een koffie een shotje en een biertje.