Tempel: Wat Rat Upatham

Al een paar weken zeggen we tegen elkaar: we gaan naar de tempel! Het kwam er maar niet van. Gisteren was ik het zat en zei ik: ‘’We’re going to the temple today!’’

Blijkbaar zijn we beter in improviseren dan in plannen. Ook wel fijn. 

Het was ongeveer een half uur op de scooter van Aoluk vandaan. Eerst hebben we (heeeeerlijk) gegeten bij een restaurantje aan een lotusvijver. Het restaurant bestond uit kleine houten hutjes. Er waren hutjes met stoelen, maar ook zonder stoelen, dan zit je op een rieten mat en heb je een heel laag tafeltje. We bestelden somtam, pittige papayasalade en rijst met kip gebakken in peper en knoflook. Wat heb ik er van genoten zeg! 

Met de scooter moesten we een berg op, want daar was de tempel. Brommend en zigzaggend kwamen we nog maar net omhoog, zo stijl was het. Toen we eenmaal boven waren roken we dan ook een goed brandluchtje. Er kwamen twee vriendelijke honden op ons af en speelden voor onze gids. We moesten stijl naar beneden, er waren prachtige bomen, weer eens wat anders dan al die palm-, kokosnoot- en rubberplantages. Er was ook gigantische bamboe die de lucht in schoot! 

We liepen naar een enorm groot Buddhabeeld. Deze Buddha is van de zaterdag en staat voor bescherming. De naam is ‘’Phra Naga Prok’’. Hij zit met zijn benen gekruist, zijn handen overlappen elkaar met zijn handpalmen naar boven. De cobras spreiden hun kap om Buddha te beschermen tegen de regenstorm tijdens zijn meditatie. Ik stond even stil, keek naar boven en liep dichterbij, ik kreeg er kippenvel van! 

Aan de achterkant was een beeld van Phra Mae Thoranee te vinden. Zij is het symbool voor Moeder Aarde. Ze hielp Buddha naar verlichting. Het verhaal is dat Buddha onder een Bodhi boom zat, hij werd verleidt door de Mara’s (de duivel) en faalde bijna in zijn weg naar verlichting, maar hij raakte de aarde aan en vroeg Moeder Aarde om te getuigen voor zijn goede deugden. Moeder Aarde verscheen vanuit de grond en kneep in haar gevlochten haar: water - wat staat voor de deugden die Buddha had verwonnen in zijn verleden - kwamen uit haar haar en zo verdronk Mara’s leger.

Phra Mae Thoranee

Hierna gingen we weer een stuk naar boven en daar kwamen we bij een Chinese tempel. Volgens mij is het echt slangenseizoen, want ik zag er eentje zwemmen in het water. En ook een dode schorpioen dreef onder de kikkerkwak. Je weet wel, al die kikkereitjes bij elkaar, dat woord hebben we vroeger op de basisschool geleerd.

We liepen een super hoge trap op, en kwamen bij de hoofdtempel. Nong hoorde een King Squirrel, god, ik snap die naam nu wel. Wat een gigantisch beest! Het leek wel een kat die in de boom hing!

Bij de ingang van de tempel kocht ik een kaartje, eigenlijk weet ik niet of het nou een kaartje was of een donatie, maar het kwam op hetzelfde neer. We pakten een kaarsje - symbool voor verlichting - en drie wierookstokjes - zuiverheid, mededogen en wijsheid - en staken het aan. Ik wil geen ‘’bidden’’ zeggen, maar ‘’wensen’’: we zaten op onze knieën, hielden onze handen op elkaar met de wierookstokjes ertussen en deden een wens. Of meerdere wensen. 

In de tempel was een monnik mantra’s op aan het zeggen en liep rond in cirkels terwijl twee andere mensen hem volgden. 

Het schijnt trouwens dat er in deze tempel een stuk bot van Buddha ligt. 

Op de weg terug naar huis zag ik ineens allemaal kleurtjes en hoofden uit het hoge gras steken. Ik tikte Nong op zijn schouder en ik zei dat ik om wilde keren. Een stel jongens had een kamp en ze waren zich in het gras aan het verstoppen.