Mierenman

Ik merk dat ik nu meer moeite heb met het schrijven dan vorig jaar. Vorig jaar was alles nieuw, gek en tijdelijk. Nu is alles zo normaal. Ik kijk niet meer op van een buffalo achterin de truck. Ik kijk niet meer op van hoeveel mensen er op één scooter zitten, van hoe de Thai op hun hurken zitten, van de squat-wc's en de wetrooms: jezelf wassen uit een ton met water, en nog geen meter naast je is de wc. Douchen op de wc dus. Ik kijk niet meer op van alle straathonden, van drie keer op een dag rijst eten, van een gigantische jackfruit die de vrouw van Nong's broer aan het snijden is, van de karaoke die gezongen wordt, of nog erger: een karaoke bus. Ik kijk niet meer op van de schimmel op het plafond, van de gekko's en kikkers aan de muur, van mensen die hun gezicht hebben ondergepoederd met talkpoeder, van alle kinderachtige shirts die volwassenen dragen: 

Winnie de Poe, Mickey Mouse, Hello Kitty. Soms zelfs het konijntje van de Playboy, ze hebben echt niet door dat dat van een pornoblad is hoor! Bovendien heb ik zelfs slippers gezien en in de zool stond: 'SEX', ik vind het nogal een verschil als er een 'Y' achter zou staan. Is dit opzet? Of gewoon een foutje, perongeluk?

Waar ik wél van opkijk is dat 'dark' chocolate hier maar 34% cacao bevat. Gelukkig heb ik er vandaag een van 75% kunnen vinden in Tesco Lotus. Je snapt wel dat dat stukkie chocolade me behoorlijk gelukkig maakte, totdat het op was. 

Dinsdag en woensdag had Nong kamp om te geven en ging ik mee, laptopje mee, wifi aan. Lekker een beetje kunnen surfen. Wow, dat gaat me toch een partijtje sneller dan op de telefoon! Het kamp was in Raipreeda, ik hou van deze plek! Tussen de bergen en palmbomen, het is voor feesten, partijen, workshops, kampen. Er is een touwbrug en er zijn ook nog andere hindernissen. Het is er werkelijk prachtig, het team is super en aaaah ik zou er bijna willen wonen. 

Er zijn ook wat fruitbomen. Nong vindt dat vooral leuk, en ik eigenlijk ook wel: hij wilde mango's uit de boom halen. 'Ahh!!! Ahhh!!!!! Aaaahhhhhhh!' Hij bukte en hield zijn oor vast. 'What's happening!?' vroeg ik. 'There's an ant in my ear!!! Give me water! Give me water! Put water in my ear! Get him out! Ahhh it hurts! Ah! Ah!!!!'

Heel zijn shirt, broek, haar en hoofd, oh én oor zat vol met gigantische rode mieren. Ik pakte mijn beker water en goot het over zijn oor, er zaten er wel een stuk of 10 op zijn oor. Ik kneep ze dood. 'More water! More water!'

Eerst wilde ik water uit de kan in mijn beker gieten, maar ik bedacht me en goot met de kan het water over zijn oor. 'Ah!! Ah!!' Hij deed een paar stappen opzij, hij had zo'n pijn. 'Get them off!'

De mieren begonnen mij in mijn vingers te bijten, ik pakte mijn portemonnee en begon Nong overal te slaan. Ik schoot in de lach. Wat een sukkel! En ook omdat ik het zielig vond: ik moet altijd heel hard lachen als ik zenuwachtig word, en dat werd ik hier zeker van! 'I think it's better if you put your whole head into the water.' Hij rende weg. 'Need help!?? Hey! Need help!?'

Hij zei niks terug, maar ik dacht: laat ik hem toch maar helpen. In de douche, met de douchekop in zijn hand en boven zijn hoofd probeerde hij de mieren uit zijn haar te halen. Geloof mij, dat waren er VEEL! Ik kneep de mieren in zijn haar dood en plukte ze eruit. Elke keer als ik een strookje haar opzij deed zag ik weer vijf nieuwe. Hoe de **** gaan we dit ooit uit zijn haar krijgen!? Er liepen weer een paar mieren via zijn nek naar zijn haar. Zijn nek zag rood en had al wat bultjes. Zijn oor deed gruwelijk zeer. Na een paar minuten gaven we het op en zullen nog maar een paar mieren het overleefd hebben. Zielig (voor Nong) en hilarisch.