Super sight

Every 3d, 4th and 5th of the moon calendar you can go to the hot spring beach here close by. Nong had costumers so I went with them. At early morning we took the long tail boat to the hot spring beach to have a natural mud spa. Surrounded by mangrove, our feet in the hot waterflow, steam steaming up from the river, pink sticky rice wrapped in banana leaf, birds singing and enjoying the feeling of the hot water on your body after showering with cold water for four months. At some places the water feels like it is boiling and you literally feel like you are just the chicken in the chicken soup. But cursing always helps to release some ‘’pain’’. 

The girls joining the tour came from Bangkok and were lovely! It felt so good to talk a little with them and who knows, maybe I will see them again in the city. 

After the tour we had to refill the gas of the motorbike, at the shop was a lovely squint-eyed cat. (Why so many words for this? Squint-eyed, cross-eyed, skew eyed, swivel eyed?)

I wanted to go to the gong at the tiger cave temple to make some noise:

We walked around that place, many species of old jungle trees, a beautiful flower rooted itself in the tiniest crack in the rocks, amazing. Super complementary colours: the brightest orange moving through vivacious junglegreen. Monks. On a higher spot I found a spirit house. I looked down: old wooden boats on the ground, monks walking by. Stunning.

Nong took me somewhere farther, I have no idea why we did not come here before, but ok. We zigzagged through thorny and curled trees and big green leafs. Bamboo sticks to walk over framed the water. Mosquitos thought: ‘’Blood! Attack!’’. The water was clear, the bottom was sandy. Water and sand bubbled up. A fallen three in the middle of this little puddly pond gave us access to observe the sandy water bubbles more closely. In Thai it is called: ‘’naam phut rueng raa’’ which means ‘’water bubbles of happiness’’. My private tour guide, Nong, told me that when you clap your hands, or make other noise, more bubbles come up. As Aoluk is situated on the fault line, that is where the air comes from. I sticked my hand into the bubbly sand, the vibrating air tickled my hand and it surprised me how deep the holes were, it felt like tubes without a bottom.

When we got home to have some rest we received a call for the next tour. We had to take the major assistent of Krabi Town to the Tham Pee Hua Toe cave. When we were at the place where we had to take the boat, I walked over the pier and at that moment I thought: ‘’I have super sight today!’’. Everything I saw was just so incredibly beautiful! A monkey was walking over the roots of the mangrove trees, purple flowers in a decorated flower pot, an old boat with blistering paint, more flowers, the reflection in the water of the floating bamboo house, two people sitting near each other while bathing their feet, other flowers, insects, everything looked superb. 

In the cave were a lot of mosquitos and I decided to apply some mosquito lotion as I sat down. Nong asked: ‘’are you alright?’’. I told him I was. Just two seconds after that I closed the cap of the  the bottle and some lotion decided to hit me in the eye. I don’t know exactly what happend, but it burnt like hell, and something strange seemed to occur with my brain, like it was soaked in toxic liquid. I tried to ask for water, but no one really knew what was happening to me. After a few seconds going through burning hell, I cried the lotion away. Goodbye super sight. I felt weird in my head, sleepy, confused. I heard someone talking Dutch and I said hello to her, but I was not able to concentrate on Dutch at all, it was a mess of English, Dutch and Thai doing Muay Thai in my head, beating each other up. Clearly England was winning the game. ‘’Ik heb mosquito lotion in my eye.’’ and ‘’Heb je de alien drawing al gezien?’’.

Nong finally found a bottle of water and I filled the cap with water and cleaned my eye as much as possible. When the tour ended we had to take the VIPS to the seafood restaurant in Leam Sak. They asked me if I wanted to go there with them. As Nong drove the bike, I enjoyed a comfortable seat in their van. The major assistant gave me fruit, a kind I had never eaten before, but it was delicious! ‘’Take one more!’’ he said, and after that I was forced to eat three more of it. At the seafood restaurant they invited us to join lunch. I don’t really like seafood much, but all the food was very tasty! Someone pared the remained fruit and put it on a plate. Again: ‘’eat, eat! Take take.’’ after the third I told him that it would be the last one for me. After a few minutes there was only one piece of fruit left on the plate and they said: ‘’the last one was for you, right!?’’. Try to prove them they are wrong…

Levensgebeurtenissen

Het leven. Wat gebeurt er toch veel. Ik herinner me goed dat ik twee maanden geleden bij het dorpshuis stond. Het was druk. Heel erg druk. Er werd geloot voor het leger. Als je 21 bent word je hier ouderwets nog het leger in gestuurd. Families stonden te kijken door de ramen. De familie voor me zag er gespannen uit en wanneer zoonlief een zwarte kaart kreeg sprongen de tranen in haar ogen van blijdschap dat haar zoon niet naar het leger hoefde. En ook ik kreeg waterige oogjes. Best wel een emotionele gebeurtenis. Een rode kaart betekent dat je soldaat wordt. Er waren zelfs ladyboys die een rode kaart kregen. Arme meisjes. Zwart of rood, er werd altijd hard gejuicht. Toen Nong en ik daarna op zoek gingen naar wat te eten voelde het dorp vreemd aan, blij, verdrietig, enthousiast, stilte, drukte. Families die afscheid namen van hun zonen, want ze zouden hen een lange tijd niet gaan zien. En na de verhalen die Nong me heeft verteld over het leger, lijkt het me ook zeker geen gemakkelijke periode. Je wordt kapot gemaakt en daarna bouwen ze je weer op. Ik denk wel dat zoiets je voor altijd zal veranderen.

Bij het leven hoort helaas ook de dood. Pas kregen we te horen dat Nong zijn oma was overleden. Niet zijn echte oma, maar wel een vrouw die een oma voor hem was. Een hele week stonden er twee grote tenten op. Was er een enorme ‘’keuken’’ met gigantische pannen om iedereen van eten te voorzien. Er waren honderden mensen die afscheid kwamen nemen en een kaarsje en een wierookstokje opstoken en een wens deden voor de overledene. Elke avond kwamen monniken om een ceremonie te houden en te wensen. Met de handen op elkaar wensten familie met hen mee. Naast de zilverkleurige kist stond een tv en daar zaten mensen tv te kijken. Het is een vorm van afscheid nemen. ’s Avonds draaide er een film op een groot scherm tot 02.00. De eerste nacht hadden de buren een bed voor me waar ik kon slapen. De tweede nacht sliep ik buiten voor een hutje op een rieten matje en werd ’s morgens wakker met een prachtige zonsopkomst, vogelgezang en natuur om me heen. De derde en de vierde nacht sliepen we in de huiskamer op een tegelvloer met nog tien andere mensen. Iedereen maakte er een feest van, maar had natuurlijk ook verdriet. Op de dag dat de begrafenis was en de kist op een truck werd gezet keerde de hele sfeer om. Het was een definitief afscheid. Kinderen huilden en volwassenen huilden. Met de stoet reden we achter de truck aan en op de verharde weg werden muntjes op straat gegooid. Bij de tempel was een meisje zo hard aan het huilen, ze had alleen een vader en haar oma was als een moeder voor haar. Ik hield haar vast, want haar vader deed dat niet. Toen ze weer een beetje bijgekomen was pakten vijf kinderen me bij de hand en sleepten me mee naar een grotje achter de tempel. Er waren vleermuizen en de kinderen hielden mijn hand stevig vast. Toen we terugkwamen en de familie klaar was met wensen werd de kist naar de plek gebracht om het lichaam te cremeren. De kist werd opengemaakt en iedereen keek er even in, er werden gedroogde bloemen uitgedeeld om in de kist te leggen en het meisje wie aan mijn zijde was hield zich groot, ze was zelfs nieuwsgierig en kon er eigenlijk heel goed mee omgaan, ze wilde zelfs drie keer in de kist kijken en het lichaam aanraken. Nadat we de bloemetjes in de kist hadden gelegd werden er zakdoekjes uitgedeeld in de vorm van een waaiertje en toen een nichtje van Nong hard begon te huilen heb ik haar vastgehouden en getroost. Snikkend en met grote tranen. Toen de kist door de monniken in de oven werd gedragen en de deur werd dichtgedaan werden er snoepjes en papieren bloemetjes gegooid, iedereen rende en reikte naar de vloer om het op te pakken. Er werd luid vuurwerk afgestoken, want daar hield oma van. Daarna werd er op de grond nog een keer gewenst met zijn allen, door de knieën gezakt. 

We moeten niet vergeten het leven te blijven vieren, en zeker niet op een verjaardag. Daarom was het de 14e feest: Nong was jarig. Ik heb hem blij gemaakt met twee posters van Liverpool, een grote verjaardagskaart, een koffie een shotje en een biertje.

Banjeren door Bangkok

Er was een promotie, €38,- voor een retourtje Krabi - Bangkok die ik natuurlijk niet voorbij kon laten gaan! Even vluchten uit de groene jungle, nu lopen in de grijze jungle. 

Maandag was ik nog in Aoluk. Het was Buddhadag, de dag dat Buddha is geboren, verlicht en gestorven. Ik wilde graag naar de tempel en Nong en ik hadden Nueng gevraagd of ze mee wilde. We hadden best wel trek en Nueng kwam naar het straattentje waar we aan het eten waren. We hoorden de monniken al zingen, dus we waren te laat, want Nueng was nog op haar eten aan het wachten. Nong was muggen dood aan het slaan en moest lachen, hij zei: ‘’Oh. It’s Buddha day and I’m killing mosquitos in front of a temple! But we’re in Muslim restaurant, so maybe they’re not Buddha mosquitos!’’. Toen we het erover hadden dat we te laat waren voor de tempel zei keken we elkaar met zijn drieën aan en zeiden: ‘’Ok, coffeeshop time then!’'.

Met Nueng :)

Op de airport had ik een cadeautje voor Noyna gekocht, zeep in de vorm van een piemel (normale grootte). Noyna had haar collega’s beloofd om dinsdag met ze uiteten te gaan en ik mocht mee. We hebben in een buffet restaurant gegeten. We kregen soep, vlees en groente, we gooiden van alles wat in de soep tot het gaar was en we hebben heerlijk gegeten. Toen we thuiskwamen zei ik dat ik iets voor haar had en dat het in de badkamer op haar lag te wachten. Ze moest super hard lachen, ik heb haar gefilmd en ze zei: ‘’Miro!!! You are CRAZY!!! Oh, it’s small!’’ Ze wilt hem voorlopig nog bewaren en nu heeft ze hem in de slaapkamer gehangen. 

 

Woensdag heb ik vrij lang in Noyna’s condo gezeten want ik wist nog niet zo goed wat ik wilde gaan doen en waar ik heen kon gaan, want ik heb hier al best veel gezien. Bovendien regende het ook vreselijk hard. ’s Avonds had Noyna een Grand Opening van haar werk dus ik heb met Immily afgesproken, som tam (papayasalade) gegeten en daarna zijn we naar Victory Monument gegaan. Victory Monument staat vol met kraampjes, kraampjes, kraampjes. Ik had ‘’polite pants’’ nodig voor als ik les ga geven, want de 23e van deze maand loopt mijn visum af en als ik terug ben uit Bangkok ga ik zo goed als bijna meteen door naar Maleisië om alles te regelen voor school. 

Met Immily ;)

Donderdag had ik met Bee, een nieuw vriendinnetje afgesproken. We raakten aan de praat op Tandem, een app om taal uit te wisselen. Ik wilde meer Thais leren en spreken en zij Nederlands. Ze is gek op Nederland, dus als iemand haar in huis wil nemen, meld je aan! We wilden chocolade gaan eten bij Chocolate Tales maar helaas bestond dat plekje niet meer. Gelukkig konden we met de teleurstelling omgaan. We struinden wat straatjes en zelfs een shopping mall af om wat te eten te vinden. Overal is hier eten, maar we dachten steeds: ‘’Nah, dit is het niet!’’.

Uiteindelijk vonden we een plek om te eten… Op de zelfde plek waar we in het begin waren en bestelden een Pad Thai. Sorry voor de Pad Thai lovers onder ons! Als ik het goed kan maken: ik heb aan jullie gedacht toen ik aan het eten was!

De vraag was waar we daarna heen zouden gaan. Ze zei dat ze nog nooit op Khao San Road was geweest! Dat kan natuurlijk niet! Dat is dé bekende toeristen/backpackersstraat van Bangkok! Mereltje uit Nederland was dus de gids voor een Thaise die in Bangkok woont. Grappig! Daarna wilden we even naar het museum gaan. Toen we daar aankwamen zagen we een bank en zijn we daar neergeploft voor een uur. Kunst? We hebben niks gezien. Hihi. Ze liet met wat foto’s zien van haar acrobatische gymnastiek, echt bijzonder mooi! Ik wou dat ik zo flexibel was en er zo uitzag in een pakje hangend in een hoolahoop in de lucht. We kregen honger en zijn in een shoppingmall naar ‘’Thai Cuisine’’ gegaan, maar we hebben er macaroni gegeten. 

Rond 19.00 nam ik afscheid van Bee en sloot ik me aan bij Noyna en haar collega bij een straattentje. Daarna hebben we een voetmassage genomen, want daar waren we echt aan toe!

Met Bee ;) 

Voetmassage met Noyna. 

Vrijdag had Noyna vrij! We hebben lekker uitgeslapen en Noyna is naar de kapper geweest en hebben we wat gedronken in een cafeetje. Het was er zoooo leuk ingericht!

Het was voor ons allebei lang geleden dat we een band hebben gezien, dus we besloten naar Saxophone Pub te gaan. Wow, na al die Thaise country muziek voelde ik me echt weer leven toen ik deze band hoorde zingen in het Engels. Heerlijk wat live-muziek met je kan doen, en ook wat een goede cocktail met je doet. We maakten het niet laat, waren voor 00:00 thuis want Noyna moest zaterdag lesgeven en ik wilde yoga gaan doen in het park. 

Dus… zaterdag YOG-dag: Yoga & Yoghurt ijs. Het was leuk om Shazia weer te zien, ze komt uit Zuid-Afrika en toen ik hier in 2013 was, was ik een van haar eerste yogis en waren we maar met zijn drieën. Nu waren er zeker wel acht andere meiden bij, de meesten van de UK geloof ik. Ze vroegen waar ik vandaan kwam en ze zeiden dat ik goed Engels sprak. Leuk compliment, en zeker een zetje in mijn rug! Ik had voor Shazia een tekening gemaakt een jaar geleden want ik had tekenkriebels toen ik een foto van haar zag moest ik die gewoon natekenen. Yoga was heerlijk! In Benjasiri park, midden in de stad, blote voetjes op het gras, inademen, uitademen en rust vinden in de bezige stad. Met de kopstand zei ze dat ze me wel kwam helpen maar wanneer ze omkeek stond ik al een minuut op mijn kop en het leek haar leuk om even mijn voet te kietelen. Lekkere yogalerares hoor! Haha. Toen we klaar waren vroeg ze hoe ik het vond en ik kon gewoon niks meer zeggen, ik vond het heerlijk, geweldig, lekker, gewoon ZEN. 

Noyna was niet helemaal blij met haar nieuwe kapsel dus ging weer terug naar de kapper. Het werd maar korter en korter. En de linker en rechterkant waren niet het zelfde en ze vond het echt en ik naar JJ Green Market gegaan, eigenlijk wilden we gewoon in een cafeetje zitten en wat drinken maar besloten eerst een stukje over de markt te lopen. We kregen dorst en we kochten wat te drinken van een stalletje en hadden daarna helemaal geen zin meer om naar het cafeetje te gaan. Toen we thuis kwamen was ze nog steeds over haar haar aan het praten, ze was het helemaal zat. Ze pakte haar schaar erbij en knipte een stuk van haar eraf!

Shop more bitch :)

 

Grootste camera die ik ooit heb gezien...

Zondagmiddag ben ik met met mijn vriendin Immily naar de Penis Shrine geweest. Hier zit natuurlijk een heel verhaal achter, maar laten we zeggen dat het neerkomt op vruchtbaarheid. Het was werkelijk een piemelparadijs.

Janiek, Robert, Els, Scott, Debbie, Steve & Eef: Witthayu Road in bloei!

 

 

Noyna sloot 's avonds bij ons aan en gingen naar Khao San Road. Ik ben er inmiddels al honderd keer geweest, maar deze keer waren zij het die er voor kozen. Er speelde een bandje in Bangkok Bar.

Noyna's suuuuper cool haircut!