Fotoverslag Bangkok :)

Woensdag had ik afgesproken met mijn stagebedrijf waar ik vorig jaar stage heb gelopen als grafisch vormgeefster. Het was leuk om iedereen weer te zien. Ice, het hondje dat me vorig jaar had gebeten was verbazingwekkend lief voor me. Met de collega’s gingen we lunchen in een restaurant. Mijn buik voelde niet zo erg goed en heb ik niet zo heel veel kunnen eten. Ik kreeg het koud tijdens lunch en ik werd daarna ziek. Ik ben teruggegaan naar Noyna’s condo en ben op bed gaan liggen. Noyna heeft daarna voor mij nog de moeite genomen om ergens ibuprofen vandaan te halen.

Donderdag gingen we naar MBK, een shoppingmall. Ik was nog steeds een beetje ziek, maar wilde echt niet op bed blijven. Noyna heeft er gegeten en ik dronk een cola, in de hoop dat mijn buik beter zou gaan voelen. Noyna en ik hebben wat rondgelopen in de mall en ’s avonds hadden we afgesproken met Noyna’s vriend Andy en zijn vriend Enrico. We gingen naar het Catcafé, er liepen super veel katten rond. Volgens mij waren de katten ook een beetje ziek, want ze snotterden aan alle kanten. We hebben zelfs nog twee katten zien paren. Catporn.

Vrijdag wilde Noyna weer bij MBK eten, toen ik al het eten door elkaar heen rook, besloot ik toch maar om kokosmelk te drinken, want ik voelde me nog steeds niet helemaal lekker. Ik kreeg een berichtje van Nong, dat een rode mier hem had gebeten op zijn oog. En dat de mier er daarna overheen plast. Je snapt het wel: ik had het niet meer! Ik had de slappe lach en de tranen rolden over mijn wangen. Toen hij me een foto van zijn oog stuurde viel ik bijna van mijn stoel van het lachen. ’s Middags gingen we naar BACC, het museum er tegenover om wat kunst te bekijken en een koffie te drinken.

Zaterdag ontmoette ik Immily, een Thais meisje. Ik had haar vorig jaar leren kennen via Couchsurfing en sindsdien hebben we heel veel met elkaar gechat. We gingen samen naar het Benjasiri park en ik kreeg een lemon tea van haar. ’s Middags gingen we met Noyna mee naar Wanglang, daar zijn allemaal winkeltjes aan het water. Ook de coffeeshop waar we wat gingen drinken was aan de rivier. Nuss, een vriendin van Immily kwam ook. 

’s Avonds namen Noyna en ik een voetmassage van een uur bij Kao San Road, wat heb ik genoten zeg. Eerst een voetenbadje met gember, limoen en citroengras, daarna totale ontspanning, en zelfs nog een korte schouder- en hoofdmassage. We voelden ons herboren.

Vorig jaar, het laatste weekend dat ik hier in Bangkok was, beloofde Noyna dat als ik terugkwam we op de boot zouden gaan eten. ‘’Be careful with what you promise! Cause I’ll come back!’'

Je snapt het wel: wij hebben heerlijk gedineerd op de boot, varend over de Chao Praya River. Er was live muziek en een lopend buffet. We hebben meegezongen met de liedjes en het was echt zo gezellig! En ik was opgelucht dat ik weer beter was, dus heb alles kunnen eten! Toen we terug naar huis gingen, had ik zin in nog meer live muziek. Vlakbij Noyna’s condo is een rock café, en we zijn daar naar binnengestapt om te kijken of het wat was. Rock is niet echt Noyna’s stijl, maar ze heeft zeker van de optredende band genoten. En natuurlijk zongen we daar samen weer verder mee. 

Vandaag zijn we naar Chatchuchak Market geweest en natuurlijk weer veel te veel, en veel te leuk geshopt. Gelukkig allemaal wel super goedkoop. Daarna gingen we naar een park, huurden een fiets voor zestig eurocent en fietsten door het park tot we een mooi plekje hadden gevonden om uit te rusten. Toen de lucht donker werd, werd het tijd om maar eens naar huis te gaan, voordat we nat werden. We stapten bij een dikke vrouw achter op de scooter, ik in het midden. Je snapt wel dat ik me een beetje opgerekt voel, ik wist niet eens dat ik mijn benen zo wijd open kon doen. De regen was ons voor, dus we waren alsnog nat. 

Ik weet niet of de foto’s zin hebben in deze blog, want Noyna heeft alles al op Facebook verklapt!

Rommeltje

Hoi lieve lezers. Ik bekijk nu, na vier weken eindelijk mijn blog op de computer. Het is een zootje. Ik heb geen wi-fi, dus doe alles via mijn telefoon. Als grafisch vormgeefster wil ik natuurlijk wel dat alles er mooi en strak uitziet. Scheve foto's, dikke en dunne letters.. Jammer hoor, van die blogger-app...

Pak me dan, als je kan.

Ik open de deur van het balkon. De zon schijnt op mijn gezicht en licht de donkere kamer op. Ik hoor de geluiden van de stad, brommende motortaxi's, getoeter, draaiende motors van taxi's en auto's, fluitende vogeltjes en van de skytrain die voorbij komt gereden. Ik lach. Dit heb ik gemist. Ik neem een korte douche, draai de kraan snel weer op koud, want na vier weken koud douchen voelt het warme water bijna smerig. Ik kleed me aan en pik een chocolaatje uit de koelkast. Eenmaal buiten zoekt mijn oog naar oranje, de kleur van de vestjes van de motortaxi-mannetjes. Ik vertel hem dat ik naar Lumphini MRT wil. Ik krijg een helm en spring achterop. Heel even hou ik mijn adem in, in de hoop dat ik nog levend aankom. We zigzaggen door de auto's en taxi's. Mijn grote glimlach van oor tot oor wordt opgemerkt door andere mensen die vrolijk naar me teruglachen. De stad is druk, misschien wel te druk voor de meeste mensen, maar ik, achter op de scooter, voel me als water dat overal heel gemakkelijk doorheen stroomt. Bangkok, jij krijgt mij niet te pakken, ik heb jou al gepakt. Ik kan je aan, en je zal smeken om genade.

Best girl of Bangkok

Op het vliegveld verander ik van rij voor de taxi. Vaak zul je dan zien dat de vorige rij ve sneller gaat, maar deze keer had ik geluk.

Als je voor de eerste keer, of voor de tweede keer 's nachts in Bangkok komt, voelt het raar. Niet eng, maar gewoon vreemd. Het verbaasde me hoe rustig het eigenlijk was. De taxi zette me af op het skytrainstation Ratchatewi en daar kwam Noyna snikkend naar me toegelopen. Ik was nog een beetje in neutrale stand, kon aan de ene kant niet geloven dat ik weer in mijn stad was, maar ook weer wel, omdat ik er zo lang naartoe heb geleefd. Het voelde ook niet alsof ik haar een jaar niet had gezien. Want, omdat ik wist dat ik hierheen zou gaan, wist ik dat ik haar snel weer zou zien. 

We liepen naar haar condo, op de deur hing: 'keep calm and welcome to my room.' Ze gaf me de sleutel en ik mocht de deur openmaken. Vanaf dat moment wist ik: ze heeft iets uitgevreten! Langzaam opende ik de deur en gluurde naar binnen. Aan het plafond hingen roze ballonen. De koelkast vol met chocola, en speciaal voor mij had ze ook nog M&M's Almond voor me gekocht. Wat een welkom, wat een liefde. We knuffelden elkaar nog eens goed en ik kreeg een lekkere bak met thee en een stuk taart die ze van haar werk had meegenomen. We babbelen nog wat, en dan gaan we maar eens lekker slapen. 

Watervallen, blauwe plekken en cashewnoten

Afgelopen weekend waren we bij Nong zijn oom en tante, +- 2,5 rijden vanaf thuis. Zondagochtend moesten we mee naar de markt want ze moesten en zouden pannekoeken eten. Lukte natuurlijk voor geen meter hier. Niet dat ze thuis wél lukken, maar goed. 's Middags namen ze ons mee naar een nationaal park met prachtige, enorme watervallen. Voor de Thai was de entree 40 Baht, en voor een buitenlander 400 Baht. Dat is dus tien keer duurder! Ik heb me een beetje verstopt achterin de auto en zo kon ik mooi voor 40 Baht naar binnen. Het water was heerlijk koud. Zoals de meesten mij kennen: impulsief, dus zonder nadenken, zo slipte ik naast de grote waterval onderuit omdat ik net iets te fanatiek bezig was en nu heb ik een prachtige grote grijs-groen-paars-blauwe plek op mijn elleboog. 

Maandag gingen we nog even bij andere familieleden langs en liep ik door hun tuin met rubberbomen. Ze snijden in de schors en hangen er een bakje onder zodat de boom rubber bloedt.

Woensdag gingen Nong en ik naar het nationaal park in Aoluk, Than Bok Khorani. Ook daar waren weer prachtige watervalletjes en het leek wel een vlindertuin. En, door Nong zijn 'charme' en 'bekendheid' konden we stiekem gratis naar binnen. 

Nong had achter het huis de hangmat voor me opghangen, was heerlijk rustig totdat het touw brak en ik met mijn reet op de uitstekende stenen onder me viel. Dus naast een gekleurde elleboog heb ik nu twee donkerblauwe, bijna zwarte strepen op mijn rechterbil. 

Vannacht was ik superkwaad op al die rotkippen die begonnen te kukelen, echt, ik pluk ze nog eens kaal! Kippensoep maak ik er van! Of misschien wel kippengehakt als ze hun snavel niet houden. Er was ook nog een mug die me door het net op mijn voet en knie stak, en toen viel de kat me ook nog eens aan. Ik was klaarwakker, en bloedbloedbloedchagrijnig. 

Vanmorgen hebben we cashewnoten geplukt. Geen wonder dat die dingen zo duur zijn, ze groeien aan een groot stuk fruit, en wat dan nog om de noot heen zit, daar moet je voor oppassen want dat kan je huid branden. Ik gebruikte eerst handschoentjes, want ik vind het fruit bijzonder erg stinken. Ze moeten eerst een paar dagen in de zon drogen en daarna gaan we ze bakken.

Wild kamperen, werk en podiumvrees

Zaterdagmiddag vertrokken we, tegen elkaar aangepropt, met de pickup naar Koh Lanta. Nong moest daar drie avonden optreden. Zac en ik hebben gedanst toen ze aan het spelen waren en er kwamen steeds meer mensen bij. De bandleden hadden allemaal gebatikte kleding aan en omdat ik er ook een soort van bij hoor, had ik Nong zijn gekleurde shirt aangetrokken. Bij een andere band op het grotere podium stond iedereen van een afstand te kijken, Zac en ik gingen helemaal vooraan staan en verbazingwekkend hebben we nog heel veel mensen aan het dansen gemaakt. 'You're the pioneers!' zei nog iemand. Ik maakte kennis met een meid uit Duitsland, ze heette Milow, toen ik me voorstelde en 'Merel' zei, kreeg ik een high-five: 'MerelMilow, sounds as the perfect cocktail!' Er was ook nog een vuurshow, was super mooi om te zien, maar er ging wel iets fout, de bal vloog ineens door de lucht 100 meter verder. 

Nong kwam aan het einde van het optreden naar me toe en zei dat ik straks achter het podium moest komen. Daar hadden de boys, aan de zee (bijna bóven de zee) een pickup geparkeerd en er platen hout en een zeiltje in gelegd. Het enige 'comfort' was het geluid van de golvende zee. Onze tassen gebruikten we als kussen, en daar lag ik dan, met drie jongens in de achterbak. De maan was groot en fel, en gaf super veel licht. 

's Morgens werden we vroeg wakker van de zon en parkeerden we de pickup ergens anders om weer verder te slapen. Die zondagmiddag zijn Zac, Nong, Bangleh en ik naar een strand gereden ergens anders op het eiland. Nong ging even 'squishen', squid vissen, en Zac en ik namen een duik terwijl Bangleh op een bamboeplateau lag te slapen.

De andere twee avonden en ochtenden waren eigenlijk hetzelfde, wakker worden met een verstijft lichaam in de pickup. Bijna stinkend, want ik kon pas na de tweede nacht (dus de derde dag) mezelf wassen met shampoo. 

Dinsdag moest alles van het festival opgeruimd worden en zaten we de rest van de middag in de auto. Zac had twee Nederlandse Couchsurfers en daar hebben we 's avonds een drankje mee gedaan. Was erg fijn om mijn eigen taaltje weer eens te spreken!

Woensdag hebben we mijn CV uitgeprint en netjes in doorzichtige mapjes gedaan en zijn daarna naar drie scholen geweest. De eerste school zag er leuk uit, maar toen ik bij de tweede kwam veranderde dat al meteen. De tweede school had mensen die wat Engels praten en een veel relaxtere sfeer, veel opener. De kinderen liepen in blauwe, bijna sport-uniformpjes en zwaaiden en lachten naar me. Qua gesprek heb ik alleen mijn naam hoeven zeggen, want Nong deed eigenlijk het praatje voor me. De derde school was heel erg groot, dus stiekem hoop ik toch op een andere school.

Na het bezoek aan de scholen zijn we ein-de-lijk naar het restaurant in de jungle en aan de rivier gegaan. Ze hebben daar echt de aller beste omeletten! 'Omeiet with pock', omelet met pork dus.. Zac en de Nederlanders aten ook mee en na het eten zijn we weer naar de cavepool gegaan. Deze keer hadden we zaklampen bij en zijn we verder naar binnen gegaan en een stuk omhoog, vanaf daar konden we heel ver kijken over alle palmbomen heen. Op de weg terug lagen heel erg veel bladeren, zoveel dat het gaten opvulden, Nong gleed uit en ik dacht voor een moment echt dat de bladeren hem helemaal hadden opgeslurpt! Weer in de grot liepen we over een paar bamboestokken heen, dat zijn nog overblijfselen van toen daar de film 'The Island' werd opgenomen met Leonardo di Caprio. Op een gegeven moment tijgerden we met zijn vijfen door de vleermuizenpoep heen, en daar hingen de beestjes dan, op hun kop aan de wand en het plafond. Ze schrokken van ons en begonnen te vliegen. Daar lag ik dan, in de bat shit terwijl de vleermuizen letterlijk om mijn oren vlogen. We kropen wat verder en daar hadden ze alweer een nieuw plekje gevonden om te hangen. Zo schattig, die oortjes bewogen steeds. Bij Marlies bleven er zelfs twee haken in haar haar! Daarna was het tijd om de vleermuizenschijt van ons af te halen en namen we een duik in het water in de grot.

Vandaag gingen we naar een kleine school met maar 88 kinderen om ze daar wat te leren over hun eigen cultuur. Toen ik daar aankwam was het meteen al: 'Hello teacher!!! Good morning!!!'

Er werd muziek gemaakt en de kids moesten een Thaise dans oefenen, rongreng heet het geloof ik. Die dans word dus ook steeds gedaan als de band moet optreden, en ik werd dus gedwongen om te oefenen. Dansen is nooit mijn ding geweest, maar ik moest wel. 

Gelukkig heb ik vanmiddag geoefend want de band is aan het optreden in Krabi en ik werd door Bo en Bam geforceerd om op het podium te komen om te dansen. Ik wilde echt niet, maar soms moet je loslaten. Dingen doen waar je bang voor bent. Ik heb even meegedanst, maar de volgende keer wil ik écht oefenen voordat ik het weer doe. Vijf minuten later, toen ik even langs de kraampjes liep, zei en Thaise vrouw: 'Ohh!! Dance! Dance!' zo beroemd word je hier dus... Ook de andere zes Thaise mensen achter haar hadden me zien dansen. Mijn moves zullen er niet uitgezien hebben maar ze hadden wel veel respect voor me!

Gisteren heb ik trouwens ook een retourtje Bangkok geboekt en blijf ik van 24 maart tot 1 april bij Noyna! Kan niet wachten haar weer te zien!