De juiste naam

Merel. Wat dat betreft hebben mijn ouders mij geen betere naam kunnen geven. Zo vrij als een vogel, en insecten eet ik ook weleens.

Pap zei pas: ‘’Ik zie jou al helemaal zitten daar.’' Ook de studenten met wie ik in Bangkok was verbazen zich niet, zij hadden het eigenlijk al veel eerder door dan ikzelf: ‘’Hallo!! Merel!! Jij hóórt hier gewoon!’', ‘’Ja man! Jij wordt gewoon reisleidster hier!’' en toen we Loi Krathong samen gingen vieren, het lichtjesfestival: ‘’Nou Merel, jij bent de tourguide van vanavond! Vertel maar waar we naartoe gaan en wat dit allemaal is!’' Ook toen ik vertrok uit Bangkok en de rest van de studenten nog een paar weken bleven kreeg ik dit mooie briefje:

Mam zei pas: ‘’Ik voel me echt een ijskonijn.’’ Het doet haar nog niet zo veel. Zelfs als we grenzeloos verliefd zitten te kijken doet het haar nog niks. Wacht maar tot ik op het vliegveld sta... ;) 

Ik ben er zelf ook erg nuchter over, maar als ik merk dat mensen het zwaar hebben dat ze mij gaan missen, dan heb ik daar wel moeite mee. Vooral als pap vertelt hoe erg hij me gaat missen, dan breekt mijn hart wel een beetje. Mijn lieve Papichulo…