Zaterdag had ik afgesproken met een Mexicaan, Rodolfo, ik had hem via Couchsurfing leren kennen. Hij is ook grafisch ontwerper, wil graag Japan nog zien en reist nu hier door Europa. Het leek me leuk om hem eens uit onze mooie oude stadjes te halen en hem wat meer van het platte land te laten zien. Na een kleine wandeling door Woudrichem City en een foto met Zwarte Pieten, pakten we de bus naar Andel, deden een biertje met mijn ouders en stapten daarna op de fiets naar Slot Loevestein. Hij was helemaal blij op de fiets en het weer zat ook mee. Slot Loevestein was voor hem in één woord: ‘’Wauw!’' Ik leerde hem op stelten lopen en hoe oud je ook bent, het stokpaardje blijft altijd een leuk ding!
Zondagmorgen vierde ik mijn verjaardag, zoals altijd werd er weer uit volle borst voor me gezongen en stonden er kaarsjes en cadeautjes op tafel. Mijn broertje Lars studeert nu voor cameraman en hij heeft al een mooi stuk ‘Merel’s birthday’ gefilmd voor de 'documentaire’ die hij over me gaat maken. Rodolfo zat er ook nog bij en ik denk dat hij niet helemaal wist wat hem overkwam, maar voor hem was het natuurlijk super leuk om dit stukje familie van Wijk-cultuur mee te maken. Traditioneel eten we met een verjaardag ’s morgens taart als ontbijt, dus dat warme appeltaartje was zeker niet verkeerd wakker worden. Ik heb een prachtig adresboekje gekregen waar ik alle adressen in kan schrijven en straks vanuit Thailand eens wat kaartjes op de post kan doen. Ik heb ook drie boeken gekregen: English Grammar in Use, English Vocabulary in Use en TEFL Lesson Plans for Dummies, dan sta ik over minder dan een half jaar goed voorbereid voor een klas met (hopelijk) lieve Thaise kindertjes.
De huiskamer zat goed voel zondag en ik vind het super lief dat iedereen de moeite heeft genomen mij een leuke verjaardag te bezorgen. Het was af en toe een beetje omschakelen met steeds dat Engels en Nederlands, terwijl je dan ook nog Thais aan het leren bent en af en toe Spaanse woorden van Rodolfo hoort. Rodolfo ging rond een uur of vier weer naar zijn andere host in Nieuwegein. Aangezien ik met papa en mama maandag naar Utrecht zou gaan, kreeg ik ’s avonds nog een berichtje of hij me de volgende dag kon zien omdat hij nog heel graag een souvenirtje uit Mexico aan me wilden geven.
Maandagmorgen kreeg ik een dikke kus van Lars en pa en ma. Rond de middag zijn papa, mama en ik naar Utrecht gegaan en Rodolfo was er een half uurtje later, we wilde hem nog meenemen om even een drankje te doen. Één drankje. Daarna zou ik weer met pa en ma verder gaan om door Utrecht te wandelen. We vonden een heel gezellig cafeetje met 80’s en 90’s muziek. ’Walden’ heette het. We bestelden een lekkere carpaccio en later nog een biertje. En nog één. En nog één. We hadden helemaal geen zin meer om verder de stad in te gaan, dus uiteindelijk hebben we de hele middag met een Leffe voor onze neus en door onze slokdarm de Toren van Pisa en Jenga zitten spelen.
.JPG)
’s Avonds ging ik met pap en mam naar Mahanakorn, een Thais restaurant in Utrecht. Ik keek al zo lang uit naar papayasalade! Als voorgerecht bestelden we dus een papayasalade en ik vond eigenlijk dat pappie en mammie ook larb eens moesten proberen. Dit was een hele pittige gehakte kipsalade. Pap zat met tranen in zijn ogen, en ik had het er soms ook even moeilijk mee, maar als je blijft eten dan heb je geen last van die pittigheid. We hebben heerlijk gegeten, hard gelachen en ik heb nog even Thais gepraat met de serveerster, ze zei dat ik al heel goed Thais sprak! Dat is natuurlijk super leuk om te horen! Ik vertelde haar ook: “Poah, khon khii mao mak mak’’. Wat betekent dat papa een dronkenlap is. Ze moest er hard om lachen. We bedankten haar met een wai en we kregen een grote Thaise glimlach terug. ‘’Khob khun kha’’
